Een aangename verrassing

Bij toeval vonden we in Praag aan een binnenplein een mooie kerk (één van de vele). Na een paar minuten van de stilte en de prachtige ruimte genoten te hebben, troffen we elkaar weer op het plein, waar we overlegden wat we op deze zonnige middag nog meer wilden doen. Maar wat de volgende bezienswaardigheid zou zijn had niemand van ons kunnen bedenken.
Een Fransiscaner monnik -herkenbaar aan zijn bruine habijt met wit koord om (of eigenlijk onder) een flinke buik- kwam naar ons toe gelopen en vroeg ons of we tijd en interesse hadden om een oude bibliotheek te bekijken. We hadden nog geen plannen en wel tijd, dus we volgden de monnik het klooster in, dat zich klaarblijkelijk in een deel van de gebouwen rond de binnenplaats bevond (naast en boven o.a. een boekhandel).
Toen hij de deur van de bibliotheek open deed, viel mijn mond bijna open van verbazing. Een prachtige ruimte. Kleurrijke schilderingen op het plafond, veel zonlicht door de grote vensters, een mooie lichte parketvloer, en bijzondere gekromde kasten. Vol met boeken die honderden jaren oud zijn. Sommige gedrukt, sommige met de hand geschreven. Onlangs zijn nog exemplaren terug ontvangen van elders, maar die staan nog in het midden op een tafel, omdat er op de planken geen plek meer is.
Hieronder een paar foto's, die een kleine indruk geven van de bibliotheek en die mij aan de grootse indruk van deze ruimte herinneren.