Doel voor vandaag was het bijwerken van mijn vijf jaar achterstallige administratie. Aangezien het nu al 14 uur geweest is, ik half beloofd heb om 18 uur in de stad te zijn en er ook nog wat andere zaken op mijn tedoenlijst staan, zal ik dat doel wel niet meer helemaal gaan halen. Maar ik ga proberen toch een heel eind te komen.
Net als het opruimen vorige week, is dit een rotklusje dat te lang is blijven liggen. Of eigenlijk is het een rotklusje omdat het te lang is blijven liggen.
Doel: 1) Rekje leegmaken zodat ik het weer kan gebruiken als postvak in, postvak uit, postvak te doen. 2) Zo veel mogelijk stapels papierwerk wegwerken.
De papieren ga ik verdelen, zoals ik ook mijn mail verdeel: in follow up, hold en archive. De te archiveren zaken ga ik in ordners stoppen. De andere zaken zet ik op m'n tedoenlijst voor later.
Ik wil ook nog een keer m'n oude papieren doorspitten om te zien wat weg kan, maar dat stel ik uit tot een volgende administratiebijwerkronde.
Waarom typ ik dit? Net als vorige keer: omdat jullie me dan kunnen uitlachen als het niet lukt, wat voor mij reden is om te zorgen dat het wel lukt.
Friday, January 15, 2010
Sunday, January 10, 2010
Opruimdag geslaagd!
Het is gelukt. Mijn bureau is leeg. Op een beeldscherm na, maar die mag daar blijven wonen. Hoe het ging:
De voorspelde tegenzin kwam, maar niet na een half uur. Ik stond bij mijn overvolle bureau, bekeek wat er op lag, en had de neiging direct weer weg te lopen. Geen idee waar ik met al die spullen heen moest. Geen idee hoe ik moest beginnen. Het leek een onmogelijke opgave.
Gelukkig had ik me hierop voorbereid, dus in plaats van weg te lopen nam ik het stuk papier en de pen en begon te schrijven: "Hoe beginnen?" Het eerst wat in me opkwam:
De ordening van spullen in bovenstaande drie categorieën hielp me op weg om te besluiten wat er mee moest gebeuren. Dus ik begon op te bergen spullen op te bergen, uit te zoeken spullen te verzamelen in dozen of zakken en op mijn todolijst te noteren, en weg te gooien spullen te verzamelen in andere dozen en zakken -voor de tweedehands winkel- of in afvalcontainers.
Langzaam maar zeker zag ik steeds meer van mijn bureaublad terug. En ook van m'n vloerbedekking. En ineens was ik klaar! Een halve seconde vroeg ik me nog af of ik nog een deel van de andere rotzooi op mijn kamer zou opruimen. Maar nee. Mijn dagdoel is gehaald. Nu heb ik een avond vrij verdiend. Ik ga ervan genieten. En morgen eindelijk weer eens aan m'n bureau werken.
De voorspelde tegenzin kwam, maar niet na een half uur. Ik stond bij mijn overvolle bureau, bekeek wat er op lag, en had de neiging direct weer weg te lopen. Geen idee waar ik met al die spullen heen moest. Geen idee hoe ik moest beginnen. Het leek een onmogelijke opgave.
Gelukkig had ik me hierop voorbereid, dus in plaats van weg te lopen nam ik het stuk papier en de pen en begon te schrijven: "Hoe beginnen?" Het eerst wat in me opkwam:
"spul dat weg moetGeen idee waar dat vandaan kwam. Het zal er wel mee te maken hebben, dat ik in mijn hoofd vaak zaken goed kan ordenen, structuren zie. In mijn hoofd wel. Op mijn kamer was daar de laatste tijd niet veel van terug te zien. Maar nu zag ik in de chaos op en rond mijn bureau wonder boven wonder ook structuur!
spul dat uigezocht moet
spul dat opgeborgen moet"
De ordening van spullen in bovenstaande drie categorieën hielp me op weg om te besluiten wat er mee moest gebeuren. Dus ik begon op te bergen spullen op te bergen, uit te zoeken spullen te verzamelen in dozen of zakken en op mijn todolijst te noteren, en weg te gooien spullen te verzamelen in andere dozen en zakken -voor de tweedehands winkel- of in afvalcontainers.
Langzaam maar zeker zag ik steeds meer van mijn bureaublad terug. En ook van m'n vloerbedekking. En ineens was ik klaar! Een halve seconde vroeg ik me nog af of ik nog een deel van de andere rotzooi op mijn kamer zou opruimen. Maar nee. Mijn dagdoel is gehaald. Nu heb ik een avond vrij verdiend. Ik ga ervan genieten. En morgen eindelijk weer eens aan m'n bureau werken.
Opruimdag
Voornemen voor dit weekend was om mijn hoofd op te ruimen door m'n huis op te ruimen. Gister is het er niet van gekomen. Wel een lange-termijn-studieplanning, financieel overzichtje, boodschappen, eindelijk naar de schoenmaker, was, én een gezellige avond met huisgenootje en vriendin, maar niet m'n huis opgeruimd dus. Vandaag gaat het wel lukken.
Ik ben opgestaan met opruimzin. In bed nog even lekker liggen lezen in The To Do List (Mike Gayle): een grappig boek over een man (de schrijver) die zich onbezonnen op het project stort om een todo-lijst van 1277 items weg te werken in krap een jaar tijd. Erg herkenbaar en op een bepaalde manier ook inspirerend.
Ik voel nu hetzelfde enthousiasme over het opruimen van m'n studeerkamer als hij over z'n To Do List. Nu nog zorgen dat ik niet in dezelfde valkuilen trap als de schrijver: head off like a bull in a china shop, zonder plan beginnen aan duizend dingen tegelijk zonder er ook maar één af te maken, omdat de taak na het eerste half uur simpelweg niet leuk meer is.
Eén van mijn eigen valkuilen, die ik bij de schrijver nog niet ontdekt heb, is het te goed willen doen. Alles moet liefst meteen perfect geordend op de best geschikte plek terechtkomen. Maar vandaag niet.
Gelukkig heb ik dit nu allemaal tevoren bedacht, dus kan ik alvast maatregelen nemen om het ergste te voorkomen.
Dus ik heb een doel: tegen vanavond is mijn bureau leeg, zodat ik eraan kan werken. (De rest van de kamer zien we wel.)
Dus ik ga lief zijn voor mezelf tijdens het opruimen: thee erbij, muziekje aan. Dit maakt het leuker, ook ná het eerste half uur.
Dus ik houd pen en papier gereed om 1) alle later-te-doen-dingen op te schrijven zodat ik, de perfectionist, ze niet nu al meteen ga doen en 2) bij te houden hoe het gaat omdat dat me helpt om bezig en doelgericht te blijven.
Dus ik vertel anderen dat ik dit van plan zodat ik moet zorgen dat ik genoeg doe om achteraf niet uitgelachen te worden. Bij deze.
Ik ben opgestaan met opruimzin. In bed nog even lekker liggen lezen in The To Do List (Mike Gayle): een grappig boek over een man (de schrijver) die zich onbezonnen op het project stort om een todo-lijst van 1277 items weg te werken in krap een jaar tijd. Erg herkenbaar en op een bepaalde manier ook inspirerend.
Ik voel nu hetzelfde enthousiasme over het opruimen van m'n studeerkamer als hij over z'n To Do List. Nu nog zorgen dat ik niet in dezelfde valkuilen trap als de schrijver: head off like a bull in a china shop, zonder plan beginnen aan duizend dingen tegelijk zonder er ook maar één af te maken, omdat de taak na het eerste half uur simpelweg niet leuk meer is.
Eén van mijn eigen valkuilen, die ik bij de schrijver nog niet ontdekt heb, is het te goed willen doen. Alles moet liefst meteen perfect geordend op de best geschikte plek terechtkomen. Maar vandaag niet.
Gelukkig heb ik dit nu allemaal tevoren bedacht, dus kan ik alvast maatregelen nemen om het ergste te voorkomen.
Dus ik heb een doel: tegen vanavond is mijn bureau leeg, zodat ik eraan kan werken. (De rest van de kamer zien we wel.)
Dus ik ga lief zijn voor mezelf tijdens het opruimen: thee erbij, muziekje aan. Dit maakt het leuker, ook ná het eerste half uur.
Dus ik houd pen en papier gereed om 1) alle later-te-doen-dingen op te schrijven zodat ik, de perfectionist, ze niet nu al meteen ga doen en 2) bij te houden hoe het gaat omdat dat me helpt om bezig en doelgericht te blijven.
Dus ik vertel anderen dat ik dit van plan zodat ik moet zorgen dat ik genoeg doe om achteraf niet uitgelachen te worden. Bij deze.
Labels:
boek,
home,
in het Nederlands,
inspiration,
life log,
opruimen
Subscribe to:
Comments (Atom)