Zelfanalyse

Wonderbaarlijk hoe ik op sommige momenten mijn gedachten zo treffend weet te verwoorden, dat ik me er bij het herlezen over verbaas dat ik het ooit zo heb weten op te schrijven. Reden genoeg om die gedachten op te slaan voor later, als mijn hersenen weer wat wolkiger zijn. Bij deze.

"Het is nog steeds een worsteling, een leerproces, en telkens weer een uitdaging om uit te vinden hoe ver ik mijn enthousiasme en interessen in zo ongeveer alles de vrije loop kan laten en waar ik daarmee op moet houden om eerst de verantwoordelijkheid te nemen af te ronden waar ik zo vol enthousiasme mee begonnen was. Vooral als ik bij dat afronden druk ervaar (tijdsdruk en/of het idee dat een ander/docent een hoog kwaliteitsniveau van me verwacht), gaat dat nog niet altijd even goed. En ik loop nu sneller tegen m'n grenzen aan dan voorheen. Misschien is dat maar goed ook, want zo word ik eerder gewaarschuwd. In ieder geval heb ik het gevoel dat ik steeds bijleer en zo langzaam maar zeker vooruit kom :) "

Ja, ik denk in lange zinnen.

Hoe Proust je leven kan veranderen

Dat heb ik niet geleerd uit het gelijknamige boek van Alain de Botton, dat de levenslessen uit het werk van Proust bespreekt. Wel heb ik een enorme hoeveelheid van eerdere eigen gedachten en overdenkingen kunnen herkennen en herinneren. En ik heb het erg prettig gevonden ze in zo'n aangenaam geschreven vorm terug te zien.

"Een roman ontleent zijn waarde niet slechts aan het feit dat er emoties en mensen in worden afgeschilderd die we herkennen uit ons eigen leven, maar ook aan het feit dat deze veel beter worden beschreven dan we dat zelf hadden kunnen doen" (Alain de Botton, p.36)

De structuur van het boek is als dat van een zelfhulpboek, terwijl de inhoud ervan dat geenszins is. Of toch niet zoals dat van een clichématig geschreven zelfhulpboek. Maar zoals vele boeken bevat het niet enkel de conclusies van de schrijver, maar juist ook aansporingen voor de lezer om zich verder te ontwikkelen. Hij moet slechts zelf de ogen openen om uit welk boek ook zijn eigen zelfhulpboek te ontwikkelen.

"Inderdaad is een van de mooiste en bijzonderste eigenschappen van goede boeken [...] dat ze voor de auteur kunnen gelden als 'Conclusies' en voor de lezer als 'Aansporingen'." (Marcel Proust in Alain de Botton, p.203)

Mijn 'ongeoorloofde' samenvatting in minder dan 15 seconden: heb aandacht. Waarom ongeoorloofd? Dat weet u na het lezen van dit boek.

Eindelijk

In de trein op weg naar Nederland. Eindelijk tijd om een stukje voor m’n blog te typen. De afgelopen weken zijn enorm druk geweest. Eerst met studie. En daarna ook met een hoop vrienden die Berlijn bezochten. Én met vakantievoorbereidingen :D
Tot twee weken geleden was ik als een idioot bezig met het afronden van een aantal vakken. Als een idioot, want ik wilde erg veel doen en tuinde weer in dezelfde gedragsfouten als die me vorig jaar te veel werden. Ik zat daardoor weer tegen overspannen aan en heb ook niet alles af weten te ronden. Het blijkt toch nog een aardige opgave uit te vinden hoeveel studielast ik aan kan en wanneer mijn grens bereikt is. Vorig jaar gingen er maanden, misschien jaren van ‘fout’ gedrag vooraf aan mijn inzinking, nu lijk ik daar maar een paar dagen of weken voor nodig te hebben.
Maar goed, ik heb het weer overleefd, en er hopelijk ook weer van geleerd. Het verslag dat ik niet op tijd af had, heb ik inmiddels ook ingeleverd. Nu maar hopen dat ik voor alles een voldoende krijg.
Maar daarmee ben ik nog niet klaar met mijn internationaal semester. In september en misschien tot half oktober studeer ik nog verder in Berlijn. Open staat nog een hertentamen Umwelt- und Ressourcenökonomie, een artikel schrijven, dat van een ander bekritiseren en dat van mezelf verbeteren aan de hand van ontvangen kritiek voor een cursus wetenschappelijk schrijven voor ingenieurs, wellicht nog een verslag verbeteren (mocht ik een onvoldoende halen), een verslag schrijven over AIDS-vaccinaties voor een project in Eindhoven dat ik nog stééds niet afgerond heb, op afstand beginnen met één van de twee laatste vakken die ik in Einhoven nog moet doen, en natuurlijk alle bezienswaardigheden en leuke plekjes in Berlijn, die ik nog niet gezien heb, bekijken en ontdekken. Ik hoef me niet te vervelen ;)
Maar de eerstkomende drie weken ga ik even níet studeren. Eerst ben ik een weekje in Nederland. Daarin ga ik mijn ouders opzoeken om hun verjaardagen te vieren. En vakantieshoppen. De twee weken erna ga ik namelijk samen met mijn vriend een deel van de Maximiliansweg wandelen, van Bregenz naar Oberammergau. Daarvoor heb ik nog wat kleren en spullen nodig. Niet te veel, want ik moet het allemaal zelf meesjouwen!
De komende weken zal er dus wel weer niet veel verschijnen hier. Ik ga lekker genieten van mijn welverdiende vakantie.