Dat heb ik niet geleerd uit het gelijknamige boek van Alain de Botton, dat de levenslessen uit het werk van Proust bespreekt. Wel heb ik een enorme hoeveelheid van eerdere eigen gedachten en overdenkingen kunnen herkennen en herinneren. En ik heb het erg prettig gevonden ze in zo'n aangenaam geschreven vorm terug te zien.
"Een roman ontleent zijn waarde niet slechts aan het feit dat er emoties en mensen in worden afgeschilderd die we herkennen uit ons eigen leven, maar ook aan het feit dat deze veel beter worden beschreven dan we dat zelf hadden kunnen doen" (Alain de Botton, p.36)
De structuur van het boek is als dat van een zelfhulpboek, terwijl de inhoud ervan dat geenszins is. Of toch niet zoals dat van een clichématig geschreven zelfhulpboek. Maar zoals vele boeken bevat het niet enkel de conclusies van de schrijver, maar juist ook aansporingen voor de lezer om zich verder te ontwikkelen. Hij moet slechts zelf de ogen openen om uit welk boek ook zijn eigen zelfhulpboek te ontwikkelen.
"Inderdaad is een van de mooiste en bijzonderste eigenschappen van goede boeken [...] dat ze voor de auteur kunnen gelden als 'Conclusies' en voor de lezer als 'Aansporingen'." (Marcel Proust in Alain de Botton, p.203)
Mijn 'ongeoorloofde' samenvatting in minder dan 15 seconden: heb aandacht. Waarom ongeoorloofd? Dat weet u na het lezen van dit boek.
No comments:
Post a Comment